|
Διαδρομές στην Ιστορία
Όπως αποδεικνύεται από την ανασκαφική έρευνα το νησί κατοικείται από την προϊστορική περίοδο. Το όνομά του πήρε από το μυθικό βασιλιά Κέφαλο. Το 2ο π.Χ. αι. ήρθαν στο νησί οι Ρωμαίοι, που το χρησιμοποίησαν ως ναυτική βάση για να καταλάβουν την υπόλοιπη Ελλάδα, αλλά και ως τόπο πολυετούς διαβίωσης πλούσιων και ισχυρών Ρωμαίων.
Στα βυζαντινά χρόνια αποτελεί το Θέμα Κεφαλληνίας και μαζί με τα υπόλοιπα νησιά του Ιονίου την άμυνα του κράτους από τα δυτικά, εναντίον των Αράβων. Από το 12ο αι. περιέρχεται στην εξουσία των Φράγκων. Οι Τούρκοι κατέλαβαν το νησί στα τέλη του 14ου αι. και η κυριαρχία τους κράτησε λίγα χρόνια.
Το 1500 η Κεφαλλονιά καταλαμβάνεται από τους Βενετούς, οι οποίοι παρέμειναν εκεί μέχρι το 1797, οπότε την κατέκτησαν οι Γάλλοι δημοκρατικοί και μαζί με τους ντόπιους έκαψαν στην πλατεία Ελευθερίας στο Αργοστόλι, το οποίο ήταν ήδη από το 1757 πρωτεύουσα του νησιού, το “Libro d’Oro”, καταργώντας έτσι τις ταξικές διαφορές.
Το 1800 ιδρύεται η Πολιτεία των Επτά Ενωμένων Νησιών ή Επτάνησος Πολιτεία, που διαρκεί 7 χρόνια. Το 1809 η Κεφαλλονιά γίνεται μέλος του αγγλικού προτεκτοράτου και το 1864, μαζί με τα υπόλοιπα Ιόνια νησιά, προσαρτήθηκε στο ελληνικό κράτος. Τα πάθη του νησιού συνεχίζονται το Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο, ενώ η χαριστική βολή έρχεται το 1953, όταν ο μεγάλος σεισμός ισοπέδωσε την Κεφαλλονιά, μαζί με την Ιθάκη, τη Ζάκυνθο και τη Λευκάδα.
|
